|
Zenbat
gara
Lertxundiren aspaldiko kantak egiten zuen galdera da izenburukoa. Eta
funtsean. Ez du inporta zenbat garen; hizkuntz eskubideei buruz ari
garelarik ez bederen.
Anitzetan errepikatzen den leloa da: gutxi dira euskaldunak, beraz ezin
dute gauza handirik igurikatu; gehiengoa balira... tira. baina ez izanik...
Bitxia da ikustea nola aldatzen diren neurtzeko parametroak gaiaz. aldatzen
bagara. Demagun natura arloan ari garela; hor garbi dago. gutxi izateak
du balioa sortzen. Inork ez du eulien aldeko neurriak eskatuko "gehiago"
direlako, baleak baztertuz. eskas zenbait direlako.
Gobernuek ez dute babes-legerik arautuko beleen bizi baldintzak bermatzeko,
baina bai arranoenak segurtatzeko. gutxi batzuk direlako hain zuzen.
Naturan gertatzen denak ekologia du izena, eta izan, bada hizkuntz-ekologia
bat ere. norbaitek ez badaki (edo ez badu jakin nahi) ere. Ideia nagusiak
berberak dira: gehiago izateak ez dakar eskubide guzien jabe izatea,
deus ez, utziz "gutxi" direnendako. Are gutxiago "gutxiengo"
hori ttikitu denean haren gainetik -eta kanpo- dauden arrazoiengatik.
Giza eskubideak ez dira gehiengoaren afera giza eskubide pertsonalak
bazter ezinak dira eta "gehiengoak" ez errespetatzeak badu
izenik: gizakien kontrako krimena.
Hasmentako galderari itzuliz, zenbat gara? Aski, gure eskubideak exijitzeko.
Herri honetan euskaldun bat gelditzen deno, bere eskubideak izanen ditu
gehiengoak ikusi ala ez. |
